Wojski na swoim rogu potrafił naśladować głosy różnych, dzikich zwierząt: szczekanie i wycie wilków, porykiwania niedźwiedzi, jeleni i żubrów. Prowadzący karczmę Jankiel grał bardzo dynamicznie, uzyskując zarówno bardzo wysokie, jak wyjątkowo niskie tony. To wielki patriota, który w obliczu najazdu Rosjan na jego posiadłość stawia im czynnie opór. Gościem Sędziego jest Podkomorzy, którego zadaniem było rozsądzenie sporu między Soplicami a Horeszkami o ruiny zamku. Opiekunem kobiet i służby był Wojski Hreczecha, mistrz polowania i gry na rogu. Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru, Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru. I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza, Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu! Wojski obiedwie ręce odjąwszy od rogu odpowiedział (a) 18.02.2012 o 15:32. Księga I Gospodarstwo 1.Opis Soplicowa. 2.Powrót Tadeusza do domu po latach nauki w Wilnie. 3.Pierwsze spotkanie Tadeusza z Zosią. 4.Przywitanie młodzieńca z Sędzią. 5.Wspólny posiłek: a)nauka Sędziego o grzeczności; b)głos Podkomorzego w sprawie mody; c)początek sporu Asesora z Rejentem; 6 Wojski grał na długim, cętkowanym, krętym jak wąż boa, bawolim rogu. Bohater grając na tym instrumencie, opowiadał o historii polowania. Oddawał niesamowie dźwięki zwierząt. Poeta użył epitetów (długi, cętkowany róg), porównań (kręty jak wąż boa) Cytaty opisujące róg:,,Natenczas Wojski chwycił na taśmie przypięty Pan Tadeusz - Odkryj karty. 1) Dlaczego Tadeusz Soplica wraca do Soplicowa? a) zachorował b) skończył studia c) został ranny 2) Kto zabił Stolnika? a) Telimena b) hrabia Horeszko c) Jacek Soplica d) Tadeusz Soplica 3) Jak nazywa się Żyd prowadzący karczmę? a) Jojne b) Gerwazy c) Jankiel 4) Jak nazywały się psy Asesora i Rejenta to? . Pan Tadeusz 3 proste pytania Fragment o tym jak Wojski grał na rogu 1. JAKĄ HISTORIĘ WYGRAŁ WOJSKI NA ROGU? 2. ZINTERPRETUJ WERS ,, POWTARZAŁY JE DĘBY DĘBOM, BUKI BUKOM". 3. W CZYM JEST PODOBNY KONCERT WOJSKIEGO DO JANKIELA? A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot - to strzelanie. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Zadął znowu; myśliłbyś, że róg kształty zmieniał I że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał, Udając głosy zwierząt: to raz w wilczą szyję Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje; Znowu, jakby w niedźwiedzie rozwarłszy się garło, Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi, Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Że Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru, Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru. I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza, Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu! Potem bohaterowie rozpalili z chrustu i pni wielkie ognisko, rozwiesili nad nim kociołki, w których z produktów przywiezionych ze sobą na wozie ugotowali bigos. Po napełnieniu żołądków gorącą potrawą oraz wypiciu sporej ilości wódki, całe towarzystwo załadowało martwą zdobycz na wóz, wsiadło na konie i ruszyło w stronę dworu. strona: - 1 - - 2 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij Lekcję zaczynam od napisania na tablicy wyrazów „Soplicowo” i „Pan Tadeusz”. Pytam o związek tych dwóch haseł. W klasie IV oraz V uczniowie poznali fragmenty polskiej epopei, omówiłam w dużym skrócie czas i miejsce akcji, w którym toczą się wydarzenia przedstawione w utworze, nie powinno więc być problemu. Pytam też, czy pamiętają, które fragmenty „Pana Tadeusza” już poznaliśmy w młodszych klasach, o których zwyczajach kultywowanych przez mieszkańców Soplicowa rozmawialiśmy. O niektórych lekcjach w młodszych klasach pisałam tu: GRZYBOBRANIE, czyli „Pan Tadeusz” w klasie piątej oraz tu: Z głową w chmurach… „Pan Tadeusz” (fragment) – OBŁOKI Następnie nadmieniam, że bardzo istotnym wydarzeniem w fabule epopei Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz” jest polowanie na niedźwiedzia. Polowanie Franciszek Kostrzewski Ilustracja do Pana Tadeusza, 1886r. Pokazuję uczniom fotografię. Pytam, czy wiedzą, co to za przedmiot i do czego służy, w jakich sytuacjach był używany. Informuję, że dziś poznamy fragment, w którym został opisany zwyczaj gry na rogu po zakończonym polowaniu. Oglądamy wspólnie fragment filmu Andrzeja Wajdy „Pan Tadeusz” : Fragment filmu opublikowany na przez: Krótko objaśniam, kim w Soplicowie był Wojski, jaką pełnił funkcję. Wyjaśniamy również, korzystając np. ze słownika, słowo „kunszt”. Następnie przechodzimy do wspólnej lektury fragmentu: źródło: 4. Dzieci uzupełniają kartę ona uwagę uczniów na takie zagadnienia jak: -wygląd rogu, -dźwięki naśladowane przez Wojskiego swoją grą, – sposób, w jaki natura potęgowała dźwięki wydobywane z rogu, – wysiłek, jaki Wojski musiał włożyć w grę – zakończenie fragmentu (wygląd Wojskiego po skończonej grze oraz reakcja słuchaczy) Badamy również środki poetyckie (epitety, porównanie, metafory, wyrazy dźwiękonaśladowcze, zgrubienie), ustnie omawiamy ich funkcję. Plik w wersji PDF: result-skonwertowany 5. Na koniec wracam do tematu lekcji – proszę o wyjaśnienie, dlaczego grę Wojskiego można nazwać kunsztowną? Na czym polegał kunszt gry na rogu? 6. Dzieci mogą też, jeśli starczy czasu, napisać zaproszenie na koncert gry na rogu. Zrazu odzew dźwięczący, rześki: to pobudka; Potem jęki po jękach skomlą: to psów granie; A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot: to strzelanie. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Źe Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Zadął znowu; myśliłbyś, że róg kształty zmieniał I że w ustach Wojskiego to grubiał, to cieniał, Udając głosy zwierząt: to raz w wilczą szyję Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje, Znowu jakby w niedźwiedzie rozwarłszy się garło, Ryknął; potem beczenie żubra wiatr rozdarło. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Źe Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Wysłuchawszy rogowej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki. Dmie znowu: jakby w rogu były setne rogi, Słychać zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, Strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry Podniósł róg, i tryumfu hymn uderzył w chmury. Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim się zdawało, Źe Wojski wciąż gra jeszcze, a to echo grało. Ile drzew, tyle rogów znalazło się w boru, Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru. I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza, Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza, Aż znikła gdzieś daleko, gdzieś na niebios progu! Wojski obiedwie ręce odjąwszy od rogu Rozkrzyżował; róg opadł, na pasie rzemiennym Chwiał się. Wojski z obliczem nabrzmiałym, promiennym, Z oczyma wzniesionymi, stał jakby natchniony, Łowiąc uchem ostatnie znikające tony. A tymczasem zagrzmiało tysiące oklasków, Tysiące powinszowań i wiwatnych wrzasków. Uciszono się z wolna i oczy gawiedzi Zwróciły się na wielki, świeży trup niedźwiedzi: Leżał krwią opryskany, kulami przeszyty, Piersiami w gęszcze trawy wplątany i wbity, Rozprzestrzenił szeroko przednie krzyżem łapy, Dyszał jeszcze, wylewał strumień krwi przez chrapy, Gra Wojskiego na rogu - "Pan Tadeusz" - interpretacja Nie od dziś wiadomo, ze nic tak nie oddziałuje na naszą wyobraźnie jak poezja i muzyka. Adam Mickiewicz, jako poeta był wiec odpowiedzialny za pobudzanie naszych zmysłów poprzez dzieła literackie. To jednak jemu, jako wielkiemu wieszczowi nie wystarczało. Chciał dotrzeć do czytelnika inną drogą, przez muzykę. Oczywiście nie poprzez komponowanie na fortepianie czy innych instrumentach muzycznych. Chciał to przekazać w doskonalszej wersji. W epopei narodowej pan Tadeusz dokonał wiec niesamowitego połączenia, którego nikomu wcześniej się nie udało. Oto czytając takie fragmenty jak Koncert jankiela czy Grę Wojskiego na rogu, mamy wrażenie ze autentycznie słyszymy te dźwięki, ze jesteśmy tam. Dokonał wręcz fantastycznego połączenia, które wydawało by się z niemożliwego. Połączył w jedno muzykę i poezje. Idealnie to obrazuje fragment, gdy Wojski gra na rogu. Oto gdy o polowaniu na niedźwiedzia wszyscy gromadzą się wokół martwego zwierza, Wojski jako przywódca całego towarzystwa chwycił na taśmie przypięty swój róg bawoli długi cętkowany kręty jak wąż boa, oburącz do ust go przycisnął. Począł grać. Muzyka wydobywającą się z rogu, spowodowała ze słuchacze zamilkli. Różnorodność i piękno wydobywanych dźwięków ich wrecz porażała. Umilkli strzelcy, stali szczwacze zadziwieni Mocą, czystością, dziwną harmonią pieni Gdy tak stał z tym rogiem, zaraz po polowaniu którym przewodził, Wojski na powrót przypomniał słuchaczom czasy swojej sławy i wielkich czynów Starzec cały kunszt, którym niegdyś w lasach słynął, Jeszcze raz przed uszami myśliwców rozwinął Każda nuta miała swój wydźwięk i konkretne znaczenie. Grane nuty niosły za sobą wydarzenia zakończonego polowania. Umiał wydobywać z rogu takie dźwięki, które ilustrowały cały jego przebieg. Pobudkę miały symbolizować dźwięki nijako radosne rześkie. Bawiąc się intonacja chronologicznie przedstawiał kolejne wydarzenia i tak szczekanie psów przed polowaniem, grubsze dźwięki symbolizujące strzały oddane na polowaniu (...) Pobudka, potem Jęki po jękach skomlą: to psów granie; A gdzieniegdzie ton twardszy jak grzmot: to strzelanie. Natężenie siły dźwięków zwiastowało triumfalne zakończenie polowania na niedźwiedzia: - Dmie znowu, jakby w rogu były setne rogi, słychać, zmieszane wrzaski szczwania, gniewu, trwogi, / strzelców, psiarni i zwierząt; aż Wojski do góry podniósł róg i tryumfu hymn uderzył w chmury. Gra Wojskiego bardzo podobała się słuchaczom. Dodatkowo emocje i przeżycia potęgowało echo, które niosło dźwięki we wszystkie zakamarki lasu, i wydawało im się że muzyka ich wręcz otacza wszystkim się zdawało że Wojski wciąż gra jeszcze a to echo grało Adam Mickiewicz w tym krótkim fragmencie w pełni wykazał swój kunszt. Czytelnik zagłębiający się w tekst przez użyte środki stylistyczne wczuwa się w atmosferę polowania. Tekst ten Stanowi idealne połączenie słowa poetyckiego melodia. Całość sprawia,z e Polacy czytający na obczyźnie przez tego typu połączenia w pełni mogą poczuć swoja tradycje którą zajmowali się gdy Polska byłą jeszcze wolna.

pan tadeusz wojski gra na rogu